نام کاربری :
کلمه عبور :

کد امنیتی :

« عضویت رایگان در سایت »

« رمز خود را فراموش کردم ام »

« حساب من غیر فعال است »

« نمیتوانم به سیستم وارد شوم »

 

 

 

 


سه شنبه 4 تير 1398
ش ی د س چ پ ج
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
21. شوال 1440
2019 Jun 25

 

 

 

مشاهده کامل خبر
یادداشت(آیا زخم های جامعه را باید پوشاند؟)      

 از اتفاقات و حوادث شهر نمی توان غافل بود. اصلاً شهروندی که جعبه ذهنی اش به فراخور کار و شغل و حرفه اش، به فراخور محل زندگی اش و به فراخور علاقه مندی هایش از دانستن آنچه اطرافش می گذرد خالی باشد جای اعتراض دارد و گلایه مندی. بالا رفتن قیمت پیاز و میوه و تخم مرغ به جای خود، دانستن ماجراهای شهرنشینی هر چند هم تلخ باشد به جای خود. من به دلیل تجربه کم، اعتقادی به سانسور اخبار حوادث شهر ندارم و اینجا هم به واکاوی ماجرای اتفاق افتاده و تکرار شده شهرمان نخواهم پرداخت. اما در چنین مواقعی چند سؤال اساسی به ذهن من و شاید هر شهروندی بیاید، هراسی هم به دل راه نمی دهم که فوبیای طرح آن، برای ذهن دیگران مشکل ساز شود یا تابوشکنی باشد و سد بکشند. نه! معتقدم ما چوب بی جسارتی برای طرح بعضی از ناگفته های اجتماعی مان را می خوریم و نمی دانم این تازیانه چند بار دیگر باید پشت و رویمان را سرخ کند که تکانی بخوریم.  به سهم شهروندی و به نوبه خود، در خصوص اتفاقات تلخ اجتماعی شهرمان چقدر حساسیت داریم؟ خانواده ها چقدر به فرزندان، به درد دلهای آنان و نیازهایشان به ویژه در سن نوجوانی و جوانی آشنا هستند و توجه می کنند؟ هسته ها و کانون های مشاوره چه می کنند؟. امداد اجتماعی بهزیستی برای کاهش آسیب های اجتماعی و جلوگیری از تصمیم های خلق الساعه ذهنی فرزندان شهر که گاه انتخاب راههای بی برگشت است، طرحی، برنامه ای و پیشنهادی دارد؟. سالانه صدها کارشناس، کارشناس ارشد و دکترا در حوزه مباحث روانشناسی و روانشناختی از دانشگاهها فارغ التحصیل می شوند، آیا باری از دوش خودشان و جامعه برداشته اند؟ آیا دهها کلینیک مشاوره در سطح شهر مهارت های مواجهه با لحظه های بحرانی در زندگی را به نوجوانان و جوانان ما و چه بسا والدین می آموزند؟ چرا آمار برخی آسیب های اجتماعی در شهر ما بالاست؟ آیا خوداجتنابی ها به خود اجتهادی هایمان منجر نخواهد شد؟ اجمالاً چرا زخم های جامعه را می پوشانیم؟ اینکار را می کنیم تا دل جامعه جریحه دار نشود؟ یا اینکه با کم خبری، آمار چنین اقدام هایی افزایش پیدا نکند؟ بهتر نیست از انتشار خبرهای شهرمان به فاصله کمتر از لحظه ای در گروهها و کانال های اجتماعی درس بگیریم و به جای برخی اعمال ممانعت ها، به ارائه راه درمان و چاره جلوگیری از تکرار چنین حوادثی بپردازیم؟ همه کار سختی در پیش داریم و شاید وقوع چنین حوادث دردناکی، تکانشی باشد برای همه ما که جایی، وظیفه هایمان را ندانسته ایم یا دانسته ایم و انجام نداده ایم.  همه ما! این روزها که تلویزیون، رادیو، رسانه ای مثل ماهواره یا شبکه های اجتماعی بخشی از وظیفه خطیر تربیت فرزندانمان را انجام می دهند، تکالیف خودمان را چقدر انجام داده ایم یا برای آنها چه میزان اهمیت قایل شده ایم؟یا شاید خودمان کودکان بی صدا و تربیت پذیر همان رسانه هایی هستیم که از قضا برخی شان سعادت و خوشبختی مان را نمی خواهند؟ اگر در این کلاس درس می خوانیم، ارمغانش افزایش خبرهای بد اینچنینی است و اگر غافلیم، نویدش سیاه بختی فردای فرزندان دیار ماست. به هوش و به گوش هستیم یا باز هم مشکلات را پوشانده ایم؟.
 


گروه خبری : اخبار استان
منبع :
آخرین ویرایش : 1394/11/14 -- 19:04:06
نویسنده : واحد تحریریه
تعداد بازدید : 527

نسخه امروز آوا

آرشیو روزنامه آوای خراسان جنوبی

نسخه امروز آوا

نسخه امروز آوا

 


نیازمندی ها رایگان

برای درج نیازمندی و آگهی های خود  کافی است درخواست خود را به شماره پیام کوتاه
3000272424

اس ام اس بزنید

 

 

روزنامه صبج استان خراسان جنوبی - آوای خراسان جنوبی


مدیریت و امور پشتیبانی : گروه نرم افزاری راک

RaakCMS

بانک ایمیلفروشگاه اینترنتی زیباسرا